मेस्सीको स्वर्णिम बिदाइ, रोनाल्डोको अधुरो अहंकार

एजेन्सी । बिदाइ कहिल्यै पनि सजिलो हुँदैन ।

खेलकुदको सन्दर्भमा, सबैभन्दा कठिन बिदाइ प्रायः खेलाडीहरूले सन्न्यास लिने समयमा आउँछ । तर त्यस्ता निर्णयहरू कल्पना गरेभन्दा धेरै जटिल हुन्छन् । लामो समयदेखि खेलमै लीन भएका खेलाडीहरूका लागि यो अहङ्कार र पहिचानको द्वन्द्वले भरिएको हुन् छ।

तर मैदान छोड्न जतिसुकै कठिन भए पनि, त्यसलाई गर्ने सही र गलत तरिका अवश्य हुन्छ।

उदाहरणका लागि लियोनेल मेस्सीलाई नै लिऔँ । यसै विश्वकप फाइनलमा पराजय बेहोरेपछि, अर्जेन्टिनाका कप्तानले राष्ट्रिय टोलीबाट बाहिरिने आफ्नो निर्णयको व्याख्या गर्दै हातैले लेखेको एउटा पत्र सार्वजनिक गरे ।

त्यसमा, ३९ वर्षीय खेलाडीले यो निर्णयले आफ्नो ‘आत्मा’ दुखाएको बताए तर यस यात्रामा साथ दिने टोलीका साथीहरू, प्रशिक्षकहरू र परिवारलाई धन्यवाद दिए । उनी पछि हट्नुको एउटा कारण नयाँ पुस्तालाई अगाडि आउने मौका दिनु पनि थियो र उनले अब उप्रान्त बाँकी अर्जेन्टिनावासीसँगै टोलीलाई समर्थन गर्ने वाचा गरे ।

त्यसपछि, हिजो राति ‘ला अल्बिसेलेस्टे’ (अर्जेन्टिना) का लागि थप एक खेल खेल्न मनाइएपछि मेस्सीले साँच्चिकै बिदाइ लिए । देशमा भगवान्‌सरह मानिएका खेलाडीको उत्सव मनाउन हजारौँ समर्थकहरू ब्युनस आयर्समा ओइरिए र बेनिनविरुद्धको ३-० को जितमा एक गोल र दुई असिस्ट गर्दै उनले आफ्नो २० वर्षको उत्कृष्ट अन्तर्राष्ट्रिय करियरलाई अन्त्य गर्ने उपयुक्त तरिका प्रस्तुत गरे।

वार्मअपका लागि मैदानमा प्रवेश गरेदेखि अन्त्यमा करिब १० मिनेटसम्म दर्शकहरूलाई सम्बोधन गर्दासम्म उनका आँसु निरन्तर बगिरहेका थिए ।

केही पनि कुरा पूर्ण हुँदैन, तर प्रसिद्ध आकाशीय निलो र सेतो धर्का भएको जर्सीमा मैदानबाट बाहिरिँदै गर्दा उनलाई माया गर्ने स्टेडियमभरिका दर्शकहरूले घेरिएको दृश्य जति उत्कृष्ट हुन सक्थ्यो, त्यति नै थियो । बिदाइ कसरी लिनुपर्छ भन्ने कुराको यो एउटा राम्रो उदाहरण हो भन्नेमा हामी सबै सहमत हुन सक्छौँ ।

अनि, अर्कोतर्फ छन् क्रिस्टियानो रोनाल्डो ।

दिन र रातको फरक

जुन दिन मेस्सी गौरवका साथ बिदा भए, त्यही दिन पोर्चुगिज कप्तानले सामाजिक सञ्जालमा एउटा निकै अनौठो वक्तव्य पोस्ट गरे, जुन जति दुःखद थियो त्यति नै अचम्मको पनि लाग्यो ।

त्यसमा, यी अनुभवी फरवार्डले नयाँ मुख्य प्रशिक्षक जोर्जे जिससले खेल्ने समयबारे दिएको कथित आश्वासन तोडेको र त्यसपछि माफी नमागेको भन्दै चित्त दुखाएर पोर्चुगलको युइएफए नेसन्स लिगको प्रशिक्षण शिविर छाड्ने आफ्नो हालैको निर्णयको व्याख्या गरेका थिए ।

संक्षेपमा भन्नुपर्दा, यो सबै कुरा अक्टोबर ४ मा नर्वेविरुद्धको पोर्चुगलको जितमा खेलको अन्तिम ३० मिनेट रोनाल्डोले खेल्न नपाउनुमै गएर टुङ्गिन्छ – कस्तो अचम्म र विडम्बना !

फलस्वरूप, वर्तमान कप्तान रिसको झोंकमा टोली छाडेर हिँडे, जसले राष्ट्रिय टोलीमा उनको भविष्यलाई नै शङ्कामा पारिदियो । तर, मङ्गलबारको त्यो सार्वजनिक पोस्टमा रोनाल्डोले फर्किने वाचा गरे, साथै पोर्चुगिज फुटबल संघलाई आफ्नो कदमका लागि कारबाही गर्न चुनौती/आग्रह पनि गरे।

तैपनि उनको पूरै वक्तव्य एउटा ‘माफी मागेजस्तो गर्ने तर पछुतो नमान्ने’ खालको देखिन्थ्यो, जुन फुटबलको इतिहासकै महान् खेलाडीहरूमध्ये एकबाट भन्दा पनि प्रेममा धोका खाएको कुनै किशोरबाट बढी अपेक्षा गरिन्छ । र यसमा सबैभन्दा नराम्रो कुरा के हो भने, मलाई लाग्दैन कि अहिले यस विषयमा धेरै मानिसहरूलाई खासै चासो छ–पक्कै पनि रोनाल्डोले सोचेभन्दा निकै कमलाई छ । हो, उनको वक्तव्यसहितको इन्स्टाग्राम पोस्टले १ करोड ५५ लाखभन्दा बढी लाइक्स पायो, तर पछिल्ला केही महिनाहरूमा उनका शीर्ष पोस्टहरूको तुलनामा यो निकै कम हो।